آپدیت نیمکت‌های لیگ؛ فرصتی برای صبورها!

ورزش آذربایجان_ لیگ برتر ایران همیشه دنبال نام‌های بزرگ بوده است. گویا کسی به جز نام‌های بزرگ نمی‌تواند نیمکت‌های لق و تق باشگاه‌های بزرگ ایران را سفت کند. همین موضوع موجب شده بسیاری از سرمربی‌های جوان و با عملکردی قابل قبول، هیچ‌گاه رنگ تیم‌های رده‌بالای فوتبال ایران را نبینند.

اما امسال، با توجه به شرایط ویژه کشور، نبود موقعیت مناسب برای سرمربیان خارجی و تکراری شدن نام‌های بزرگ داخلی، فرصت خوبی برای این طیف از مربیان فراهم شده است.

سهراب و استقلال

بختیاری‌زاده کارنامه بازیگری قوی دارد و زمانی مدافع فیکس تیم ملی و استقلال بود، اما برخلاف دوران بازیگری، تا به اینجای کار نتوانسته بود به عنوان سرمربی در فوتبال ایران جای پای خودش را محکم کند. چند دوره دستیاری در استقلال و تیم ملی امید و عضو علی‌البدل نیمکت استقلال بودن، لایق این شخصیت پُردانش و اخلاق‌مدار نبود.

هرچند تا به اینجای کار، فوتبال ایران مشغول سهراب‌کشی بود، اما این فصل استقلال به طور کامل به دست سهراب سپرده شده تا او دانش خود را به طور کامل روی این تیم پیاده کند.

تارتار و رسیدن به وعده خیلی قدیمی

تارتار راه سرمربیگری خود را از راه‌آهن شروع کرد و در تیم‌هایی نظیر گسترش فولاد تبریز، داماش و پیکان راهش را ادامه داد. او که همیشه اولویت اول تیم‌های میان‌رده و با بودجه متوسط بود، در اکثریت این تیم‌ها عملکردی بهتر از میانه جدول داشت و همواره یکی از گزینه‌های اصلی نیمکت پرسپولیس بود.

اما وصال تارتار و پرسپولیس هیچ‌گاه محقق نمی‌شد… نمی‌شد و نشد تا بالاخره امسال صبر او جواب داد و راهی تیم قرمز پایتخت شد. مسلماً پرسپولیس از او انتظار بالایی دارد و خود او نیز مدت‌ها برای این نیمکت لحظه‌شماری می‌کرد.

ربیعی و فرصت استثنایی تیم مدافع عنوان قهرمانی

ربیعی سرمربیگری خود را از رده دوم فوتبال ایران شروع کرد و پله‌پله خودش را به لیگ برتر رساند.

برخلاف دو مورد قبلی، ربیعی بازیکن مطرحی نبود و سکوهای هیچ تیم پرطرفداری او را تشویق نکرده بودند. دانش بالا و عملکرد قابل دفاعش در سرمربیگری، شاید گاهی او را کاندیدای یک تیم بزرگ می‌کرد، اما نبود وابستگی رنگی موجب می‌شد راهی به جمع چهار تیم برتر لیگ ایران نداشته باشد.

اما صبر ربیعی جواب داد تا در موقعیت خوب، در جای مناسب قرار بگیرد و روی نیمکتی بنشیند که پیش از او، دراگان اسکوچیچ روی همان نیمکت قهرمان ایران شده بود.

حال باید منتظر ماند و دید این سه مربی صبور چه عملکردی در تیم‌های بزرگ خواهند داشت و چگونه حواشی تیم‌های بزرگ و بازیکنان بزرگ را  کنترل خواهند کرد