ورزش آذربایجان - تراکتور دوباره به سراغ سعید مظفریزاده رفت؛ مدیری که نامش با روزهای قهرمانی گره خورده است. خروج حجت کریمی و بازگشت مظفریزاده، در ظاهر یک تغییر مدیریتی است، اما در باطن میتواند ورق تازهای برای باشگاه باشد.
وقتی صندلی مدیرعامل لرزید
کریمی در ماههای حضورش، آنطور که بخشی از هواداران انتظار داشتند نتوانست رضایت سکوها را جلب کند. مهمترین انتقاد، نوع دفاع از حقوق باشگاه در بزنگاههایی بود که هواداران انتظار صدای بلندتری از ساختمان مدیریتی تراکتور داشتند.
در کنار آن، رابطه نزدیک کریمی و جواد نکونام نیز به پاشنه آشیل دیگری تبدیل شده بود. گروهی از هواداران اعتقاد داشتند همین رابطه، چتر حمایتی روی سر سرمربی ایجاد کرده و نیمکت نکونام را حتی در روزهای انتقاد، محکم نگه داشته است.
حالا یکی از پایههای این معادله تغییر کرده است.
پای نکونام هم میلرزد؟
هنوز هیچ تصمیمی درباره آینده نکونام اعلام نشده، اما با تغییر مدیرعامل، زمزمههای تغییر روی نیمکت هم بلندتر از قبل شنیده میشود. اگر این زمزمهها به واقعیت تبدیل شود، تغییر مدیرعامل تنها آجر اول یک دیوار تازه خواهد بود.
در این میان، نقش منصور عظیمی، قائممقام باشگاه، را هم نمیتوان نادیده گرفت؛ مدیری که در این تحولات، بیتردید از نزدیک در جریان تصمیمات بوده و دست او در چینش جدید مدیریتی باشگاه را نمیتوان از معادله کنار گذاشت.
مظفریزاده و خاطره یک جام
برای هواداران تراکتور، بازگشت مظفریزاده بازگشت به خاطره روزهایی است که جام بالا رفت و نام تراکتور در صدر نشست.
اما خاطره قهرمانی بهتنهایی جام دیگری نمیسازد. مظفریزاده حالا آمده تا تیمی را تحویل بگیرد که هوادارانش دیگر به « در کورس بودن» قانع نیستند؛ آنها جام میخواهند.
شاید تغییر مدیرعامل، اولین قطعه از پازلی باشد که تراکتور برای بازگشت به روزهای بزرگ باید کامل کند. حالا باید دید این تغییر، فقط تعویض یک صندلی است یا آغاز خانهتکانی در قلعه سرخ.
نظرات (0)