ورزش آذربایجان - چند سالی میشد که شعارهای تند و رادیکال از جو ورزشگاه یادگار امام دور شده بود. فرهنگسازی و تغییر جامعه، فضای هواداری تراکتور را از خشم و نفرت به سمت تشویقهای پرشور و طرحهای هواداری مدرن برده بود. اما بعد از اتفاقات اخیر و رأی عجیب سازمان لیگ، هوادار تراکتور با خشمی جدی همراه شده است؛ خشمی که در صورت عدم تخلیه، بهزودی تبدیل به نفرت و حرکات رادیکال خواهد شد.
بروز خشم هیچوقت نقطه شروع نیست
خشم اجتماعی عموماً از احساس بیعدالتی، تحقیر شدن، نادیده گرفته شدن و تهدید هویت و تعلق اجتماعی ناشی میشود؛ فاکتورهایی که تراکتوریها در هفتههای اخیر، بهویژه بعد از اعلام رأی، تجربه کردهاند.
چراغ سبز سازمان لیگ برای فحاشی قومی
تراکتوریها بر اساس قوانین فیفا و حتی اظهارات رئیس فدراسیون انتظار اعلام نتیجه به نفع خود را داشتند، اما رأی صادرشده تفاوتی ۱۸۰ درجهای با انتظارات آنها داشت. تشویق عمل قبیح به ازای تنبیه، یک پیام آشکار دارد: اگر شما هم تکرار کنید، عیبی ندارد!
انتظار طرف مقابل برای انفجار خشم
در شرایطی که حتی ابراز خشم و جلوگیری از توهین نیز توهین محسوب میشود، هواداران قانع شدهاند که به خاطر آش نخورده، با دهان سوخته مواجه نشوند. در لیگی که برای زبانهای پرتغالی و موزامبیکی کارشناس و مترجم داریم، نمیتوان ناتوانی در درک شعارهای ترکی را بهانه قرار داد.
چرخه بازتولید نفرت
احساس بیعدالتی و تحقیر ← انباشت خشم و ناکامی ← واکنش تند و تقابل ← پاسخ خصمانه طرف مقابل
این یک راهبرد برای واکنش نیست؛ هشداری است برای جلوگیری از چیزی که بسیار نزدیک به وقوع است. حال گوی و میدان در دست مسئولان است؛ آیا میخواهند کیسه خود را از جریمهها پر کنند یا میخواهند مشکلات را ریشهای حل کنند؟
نظرات (0)