ورزش آذربایجان - متن منتشرشده در فوتبال ۳۶۰ درباره اتفاقات دیدار تراکتور و خیبر، بیش از آنکه یادآور یک روایت بیطرفانه رسانهای باشد، نشانهای از نگاه یکطرفه و کینهتوزانهای است که مدتهاست در بخشی از رسانههای ورزشی کشور دیده میشود؛ هرچند به نظر میرسد سهم فوتبال ۳۶۰ از این رویکرد، بیشتر از بسیاری دیگر است.
جالب است رسانهای که امروز با جزئیات و لحنی تند به شعارهای سکوهای تبریز میپردازد، در ماجرای انزلی و آن حجم باورنکردنی از توهینهای نژادی، قومی و ناموسی علیه مردم آذربایجان، ترجیح داد بخش مهمی از ماجرا را نادیده بگیرد و بهجای پرداختن به رفتار شنیع هواداران ملوان، ترک زمین از سوی تراکتور را به مسئله اصلی تبدیل کند.
آیا واقعاً انتظار داشتند بازیکنان و اعضای تیم تراکتور در برابر آن حجم از توهین و هتاکی سکوت کنند و به بازی ادامه دهند؟ هر انسانی حدی برای تحمل دارد؛ آنچه در انزلی رخ داد، فراتر از کریخوانی فوتبالی بود و نمیشد از کنار آن بهسادگی عبور کرد.
قانون و اخلاق رسانهای باید برای همه یکسان باشد، نه اینکه تخلف یک طرف با ذرهبین دیده شود و رفتار طرف دیگر به حاشیه برود. درباره عادل فردوسیپور و نگاهش به تراکتور نیز سالهاست بخش بزرگی از هواداران این تیم پرسشهای جدی دارند. اینکه این رویکرد قرار است تا کجا ادامه پیدا کند، مشخص نیست؛ اما دستکم از رسانهای با این سابقه انتظار میرود کمی بیشتر به صداقت و بیطرفی پایبند باشد. قرار نیست همه رسانهها طرفدار تراکتور باشند؛ فقط کافی است دشمنی را جای روزنامهنگاری ننشانند.
نظرات (0)