ورزش آذربایجان - تیتیها دیروز؛ حتی در یک روز شنبه، در میانه این اوضاع نابسامان مالی، در سرمای استخوانسوز تبریز و زیر بارش بیامان باران، دوباره و دوباره و دوباره قصه عاشقانه خود را نوشتند؛ قصهای که نه با تعطیلی معنا میشود، نه با آفتاب و هوای خوش و نه حتی با نتیجه مسابقه.
شاید در مقایسه با آنچه پیشتر در یادگار امام رقم خورده، نتوان از واژههایی چون عظمت و حماسه برای توصیف حضور دیروز استفاده کرد؛ اما «عاشقانه» دقیقترین واژه برای روایت آن چیزی است که تیتیها در این روز سرد و بارانی به نمایش گذاشتند.
یادگار دیروز، تماشاگرانی را به خود دید که برای رسیدن به سکوها، نه از سرمای هوا هراسیدند، نه از باران عقب نشستند و نه دشواریهای زندگی روزمره توانست ذرهای از دلبستگیشان کم کند. آنها آمدند تا بار دیگر ثابت کنند فوتبال برایشان فقط نود دقیقه و نتیجه یک مسابقه نیست؛ بخشی از زندگی و هویتشان است.
دیروز یادگار از جنس همان روزهایی بود که به آدم یادآوری میکند شاید بتوانی شهر، خانه، شغل و حتی مسیر زندگیات را عوض کنی، اما بعضی عشقها انتخاب دوباره نمیخواهند؛ آنها تا همیشه با تو میمانند. و چه زیبا گفت سهراب:
«دوست را، زیر باران باید دید
عشق را، زیر باران باید جُست»
نظرات (0)