ورزش آذربایجان - زهرا شکری، دروازهبان باتجربه تیم بانوان تراکتور که از روزهای حضور این تیم در لیگ دسته دوم همراه سرخپوشان بوده، در گفتوگویی اختصاصی از تجربه بازی برای تراکتور، ظرفیت فوتبال بانوان آذربایجان و دشواریهای فعالیت حرفهای در این رشته سخن گفت.
حس خوب بازی برای تراکتور
تیمداری تراکتور در فوتبال بانوان آرزوی همه ما فوتبالیستهای آذربایجان بود. بازی کردن برای تراکتور حس خیلی خوبی دارد و خوشحالم که قهرمانی لیگ دسته دوم را با این تیم تجربه کردم. امیدوارم امسال در لیگ یک هم موفق باشیم و روزی تراکتور را در لیگ برتر فوتبال بانوان کشور ببینیم.
صعود به لیگ برتر دور از دسترس نیست
به نظرم صعود به لیگ برتر با برخورداری از حمایتهای لازم کار سختی نخواهد بود. تراکتور دو فصل گذشته در لیگ دسته دوم بانوان حضور موفقی داشت و در دومین فصل توانست با قهرمانی به لیگ یک صعود کند. این تیم ظرفیت رسیدن به لیگ برتر و حتی قهرمانی در آن را دارد.
استعدادهای آذربایجان پشت سد کمبود امکانات
وضعیت فوتبال بانوان آذربایجان چندان تعریفی ندارد. استعدادهای زیادی در منطقه داریم، اما زیرساختهای نامناسب اجازه دیده شدن آنها را نمیدهد. در فوتبال آقایان بازیکنان در ۲۴ سالگی به اوج دوران حرفهای میرسند، اما بانوان تازه از ۱۵ سالگی وارد مرحله یادگیری میشوند و در ۲۰ تا ۲۴ سالگی به سطح حرفهای میرسند.
حمایت کافی وجود ندارد و بسیاری از خانوادهها نگاه مناسبی به فوتبال بانوان ندارند؛ همان دیدگاه معروف «قیز نه، فوتبال نه». همین مسئله باعث عقبماندگی ما حتی در سطح آسیا شده است. بم با وجود اینکه شهر کوچکی است، تیمی ساخته که در رقابتهای آسیایی نیز نتیجه میگیرد.
فوتبال بانوان؛ مسیری پر از تبعیض و دشواری
من بهعنوان دروازهبان سختیهای زیادی در این مسیر تجربه کردهام. خانوادهام مانع فوتبالم نشدند، اما امکانات چندانی نداشتم و با برادرانم در زمین آسفالت فوتبال بازی میکردم. بعدها با راهنمایی معلمان ورزش مدرسه به این رشته علاقهمند شدم. چون تا پنج، شش سال پیش در شهر ما فوتبال بانوان وجود نداشت، ابتدا وارد فوتسال شدم.
در تبریز اجازه تمرین با مربیان آقا را نداریم، درحالیکه در بسیاری از شهرهای دیگر چنین محدودیتی وجود ندارد و تیمهای بانوان بهراحتی با مربیان مرد تمرین میکنند.
از نظر مالی نیز فوتبال برای فوتبالیستهای زن منبع درآمد نیست. من شغل دیگری دارم و درآمد کارم را صرف فوتبال میکنم. این تبعیض آزاردهنده است؛ از زمان استراحتم میزنم تا بتوانم به تمریناتم برسم.
نظرات (0)