ورزش آذربایجان - بلاتکلیفی واژه دردناکی است که امروز همه، فارغ از وضعیت مالی یا حال معنوی، هر روز آن را تجربه می‌کنیم. نمی‌توانیم برنامه بلندمدت بچینیم؛ هنوز جواب خیلی از سؤال‌ها برایمان مشخص نشده و تکلیفمان با خودمان روشن نیست. تراکتور هم به‌عنوان بخشی از ما و جامعه ما، این روزها چنین حالی دارد. وضعیت سفرهایش مشخص نیست، نمی‌داند چند روز دیگر باید منتظر بماند و اصلاً چند بازی انجام داده است. بلاتکلیفی‌ای که بخش بزرگی از آن نه به خود تراکتور، بلکه به تصمیماتی برمی‌گردد که خارج از اختیار این تیم هستند.
بلاتکلیفی این سفرهای عجیب‌وغریب
تراکتور در هیاهوی بازی‌های آسیایی، پیش از سوت آغاز بازی و نبرد تن‌به‌تن، با یک مشکل عظیم روبه‌روست: کجا بازی کند و چگونه سفر کند؟
فکر نمی‌کردیم محرومیت تراکتور از بازی‌های خانگی و میزبانی در یادگار، بزرگ‌ترین ضربه به این تیم باشد؛ اما حالا تراکتور حتی در بازی‌هایی که به نام میزبانی برگزار می‌کند، نمی‌تواند مثل یک تیم معمولی در کشوری معمولی، به‌سادگی سفر کند. کلاف بلاتکلیفی مدام یقه این تیم را گرفته تا جایی که حتی چند روز مانده به بازی آسیایی، مقصد و نحوه سفرش هم در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
بلاتکلیفی این تصمیمات عجیب‌وغریب
سازمان لیگ ایران هیچ‌وقت نتوانسته تصمیمات قطعی و به‌موقعی داشته باشد. جدول لیگ ایران هیچ‌وقت اعداد همسانی ندارد؛ یا یک بازی بیشتر برگزار شده، یا یک بازی کمتر، یا امتیازی در گرو تصمیم کمیته انضباطی است، یا بازی‌ای نیمه‌تمام مانده است. همیشه همین اماواگرها دست‌وپای تیم‌ها را بسته‌اند.
حالا تکلیف تراکتور با بازی ملوان هنوز مشخص نیست. کسی از وضعیت جدول چیزی نمی‌داند و هواداران هم به‌طور قطع نمی‌دانند چقدر با صدر جدول فاصله دارند.
بلاتکلیفی این بازیکنان مصدوم
امروز، فردا، بازی بعدی، دو بازی بعدی؛ این‌ها تیترهای خبری‌ای هستند که درباره مصدومان تراکتور مدام تغییر می‌کنند. به تمام این دلایل پزشکی، می‌توان سربازی بیرانوند را هم اضافه کرد.
نکونام تا لحظه آخر نمی‌داند چند گلوله در خشاب دارد. همیشه بلاتکلیف چیزهایی است که در دستان خودش نیست.
تراکتور فعلاً ریشه در باد دارد؛ بلاتکلیف چیزهایی است که تقصیر خودش نیست و همین موجب شده هواداران و کارشناسان هم نتوانند تراکتور را قضاوت کنند.
به‌راستی با تمام این فاکتورها، چگونه و با چه متری می‌توان تیم امسال را اندازه گرفت؟
نظرات (0)