ورزش آذربایجان - تساوی ۲ بر ۲ تراکتور مقابل نفتچی فرغانه در حالی رقم خورد که آمار فنی این دیدار، برتری نسبی نماینده ازبکستان در بخش هجومی را نشان می‌دهد. هرچند دو تیم هرکدام ۵۰ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشتند، اما این آمار به‌تنهایی بیانگر کیفیت بازی و میزان تسلط آن‌ها بر جریان مسابقه نیست.
مالکیت برابر، موقعیت‌های نابرابر
مهم‌ترین اختلاف دو تیم در تعداد موقعیت‌های ایجادشده دیده می‌شود. نفتچی ۱۹ بار به سمت دروازه تراکتور شوت زد که هشت مورد آن در چارچوب بود؛ در مقابل، تراکتور تنها هشت شوت داشت و سه ضربه را به سمت دروازه حریف روانه کرد. اختلاف در امید گل نیز قابل توجه بود؛ شاخص xG برای نفتچی ۲.۴۱ و برای تراکتور تنها ۰.۸۸ ثبت شد.
نماینده ازبکستان همچنین چهار موقعیت بزرگ گلزنی ایجاد کرد، در حالی که سهم تراکتور از این شاخص دو موقعیت بود. نفتچی سه موقعیت بزرگ خود را از دست داد و تراکتور هیچ‌کدام از دو فرصت بزرگش را هدر نداد. این ارقام نشان می‌دهد حریف در جریان بازی به دفعات بیشتری به موقعیت‌های جدی رسید، اما نتوانست از تمام آن‌ها استفاده کند.
تراکتور در محوطه جریمه کم‌اثر بود
یکی از نقاط ضعف سرخ‌پوشان، ناتوانی در رساندن توپ به مناطق خطرناک زمین بود. نفتچی ۹ شوت از داخل محوطه جریمه داشت، اما تراکتور فقط سه بار از این منطقه اقدام به شوت‌زنی کرد. در مقابل، پنج شوت تراکتور و ۱۰ شوت نفتچی از بیرون محوطه جریمه زده شد.
همچنین تعداد لمس توپ در محوطه جریمه حریف برای نفتچی ۲۴ و برای تراکتور ۱۵ بار بود. این اختلاف نشان می‌دهد بازیکنان نفتچی بیشتر توانستند به مناطق نزدیک دروازه تراکتور نفوذ کنند و در یک‌سوم هجومی حضور مؤثرتری داشته باشند.
دفاع تراکتور زیر فشار نفتچی
تعداد شش مهار پارسا جعفری در برابر یک مهار دروازه‌بان نفتچی، یکی دیگر از نشانه‌های فشار هجومی حریف بود. نفتچی هفت ضربه کرنر به دست آورد و تراکتور تنها سه کرنر داشت. این آمار در کنار ۱۹ شوت و هشت ضربه در چارچوب، نشان می‌دهد خط دفاعی تراکتور در بخش‌هایی از بازی تحت فشار جدی قرار گرفته است.
از سوی دیگر، تراکتور در تعداد پاس‌ها و دقت آن‌ها عملکرد بهتری داشت. سرخ‌پوشان ۴۹۷ پاس با دقت ۸۵ درصد ثبت کردند، در حالی که نفتچی ۴۹۳ پاس با دقت ۸۳ درصد داشت. با این حال، تعداد بیشتر پاس و دقت بالاتر زمانی ارزشمند است که به پیشروی مؤثر، نفوذ به محوطه جریمه و خلق موقعیت منجر شود؛ اتفاقی که در این دیدار به اندازه کافی برای تراکتور رخ نداد.
آمارهایی که زنگ خطر را به صدا درمی‌آورند
تراکتور در این بازی از نظر مالکیت، تعداد پاس و دقت پاس عملکرد قابل قبولی داشت، اما در شاخص‌های تعیین‌کننده هجومی فاصله زیادی با نفتچی نشان داد. اختلاف ۱.۵۳ واحدی امید گل، ۱۱ شوت بیشتر حریف و سه برابر بودن تعداد شوت‌های داخل محوطه جریمه، نمی‌تواند صرفاً به بدشانسی یا جزئیات یک بازی نسبت داده شود.
البته دریافت کارت قرمز توسط تراکتور نیز در ارزیابی شرایط بازی اهمیت دارد و می‌تواند بر جریان و توازن تیمی اثر گذاشته باشد؛ با این حال، آمار کلی نشان می‌دهد نفتچی در خلق موقعیت و نزدیک شدن به دروازه عملکرد مؤثرتری داشت.
سرخ‌پوشان برای ادامه مسیر آسیایی خود باید از مالکیت بی‌حاصل فاصله بگیرند، ارتباط خطوط را بهبود ببخشند و راه‌های بیشتری برای ورود به محوطه جریمه حریف پیدا کنند. صرفاً در اختیار داشتن توپ، تضمینی برای کنترل بازی نیست.
نظرات (0)