نیاز الزامی تراکتور؛ تفنگ هست، گلوله اما خیر!

ورزش آذربایجان - تراکتورِ جواد نکونام با به ثمر رساندن ۹ گل در این فصل رقابت‌های لیگ برتر، فاصله زیادی با تیم هجومی فصل گذشته گرفته و از این منظر، حتی از تیم دوازدهم جدول نیز عقب‌تر مانده است؛ آماری نگران‌کننده که در صورت تداوم، دامان تراکتور را خواهد گرفت. اما مشکل گل‌نزدن تراکتور کجای کار است؟

اگر شما هم به‌عنوان یک تراکتوری، همیشه نگران نبود مهاجم گل‌زن بودید، باید بگوییم که در حال حاضر، تراکتور صاحب آقایان گل چند فصل اخیر رقابت‌های لیگ ایران است. امیرحسین حسین‌زاده و شهریار مغانلو ثابت کرده‌اند که تبحر خاصی در گل‌زنی دارند و از سوی دیگر، تومیسلاو اشتراکالی، دیگر مهاجم خارجی تراکتور است که دست جواد نکونام را بازتر می‌کند.

مصدومیت مهدی هاشم‌نژاد و ایگور پوستونسکی از ابتدای فصل مشخص بود؛ دو مهره ثابت که جواد نکونام نمی‌توانست از آن‌ها دل بکند و در عین حال، نمی‌توانست از آن‌ها استفاده کند. اما مصدومیت مهدی ترابی حادثه‌ای ناگهانی بود که امان خط هافبک تراکتور را برید.

مسلماً هر سرمربی با وجود مهدی ترابی، حساب ویژه‌ای روی بازی‌گردانی و خلق موقعیت‌های او باز خواهد کرد؛ نعمتی که البته نکونام فرصت استفاده از آن را از دست داد.

البته کارنامه مربیگری نکونام نشان داده است که تیم‌هایش علاقه چندانی به حمله ندارند و این سرمربی، دفاع خوب را اصل اول موفقیت می‌داند، نه حمله خوب را. هرچند نکونام پس از فصل دوم حضورش در استقلال، تلاش زیادی برای از بین بردن این تفکر کرده، اما وجود ژنتیک دفاعی و نتیجه‌گرا در استخوان‌بندی تیم‌های نکونام، انکارناپذیر است.

با صحبت‌های نکونام، انتظار می‌رفت پس از فیفادی طولانی، تیم تراکتور قالب جدیدی به خود بگیرد؛ اما آنچه مشخص است، وضعیت تراکتور پیش از فیفادی بسیار بهتر از شرایط فعلی بود. هرچند نشانه‌هایی از تغییر در تاکتیک تراکتور به چشم می‌خورد، اما فعلاً تی‌تی‌ها آن تراکتور بی‌رقیب و شکست‌ناپذیر را در روح تیمشان حس نمی‌کنند. باید دید نکونام تا چه اندازه در تزریق تفکرات خود به تیم موفق خواهد شد.