ورزش آذربایجان - بیشک با شنیدن نام اردبیل، در کنار سلطان ساوالان، شیخ صفی و چشمههای بهشتیاش، نامهایی چون حسین رضازاده، سعید علیحسینی، سعید محمدپور و سجاد انوشیروانی در ذهن زنده میشود؛ قهرمانانی که سالها نام اردبیل را در وزنهبرداری ایران و جهان بلند کردند. اما حالا، پس از سالها سکوت، یک دختر ۱۷ ساله آمده تا این قصه را از نو بنویسد.
مهسا بهشتی در یک سال اخیر با کسب هفت مدال آسیایی، خیلی زود خودش را به جامعه حرفهای وزنهبرداری معرفی کرده است. او در بازیهای آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ نیز با کسب مدال برنز، به دومین دختر ایرانی تبدیل شد که در این رقابتها روی سکوی وزنهبرداری ایستاد.
اما شاید تصویر ماندگارتر از این مدال، لحظهای باشد که مهسا روی سکو اشک ریخت. اشکهایی که بیشتر از آنکه نشانه رضایت از یک برنز باشد، بوی جاهطلبی میداد. انگار این دختر ۱۷ ساله میداند برای ماندن در برنز نیامده و قرار است خیلی بالاتر برود.

مهسا پیش از این نیز در ردههای نوجوانان و جوانان آسیا شش مدال دیگر گرفته بود؛ مسیری که نشان میدهد این موفقیت اتفاقی نیست. حالا شاید همین اشکهای ناگویا، نقطه شروع مسیر تازهای باشد؛ مسیری با یک هدف بزرگتر: طلای المپیک.
آخرین مدال طلای المپیک اردبیل در وزنهبرداری را سعید محمدپور در لندن ۲۰۱۲ به دست آورد. ۱۴ سال بعد، حالا یک دختر از ساوالان میتواند برای بازگرداندن نام اردبیل به بلندترین سکوی وزنهبرداری جهان رؤیاپردازی کند. با این روند، طلای المپیک برای مهسا دیگر یک رؤیای دور از انتظار نیست؛ شاید فقط باید زمان بدهیم تا دختر ساوالان، قصه بزرگ خودش را کامل کند.
نظرات (0)