ورزش آذربایجان - مسلماً که جغرافیا و اقلیم محیط روی افراد تاثیر میگذارد؛ همانگونه که بهترین دونده ها از آفریقا ظهور می کنند و بهترین فوتبالیست ها در آمریکای جنوبی هستند هر نقطه از دنیا محیط و مردمان متفاوتی دارند که هر کدام در جهتی صاحب سبک هستند و روی آن تمرکز میکنند.
آذربایجان پر استعداد است اما
آذربایجان ایران نیز خاک حاصلخیز و مردمانی مستعد دارد. خاکی که به راحتی تاجران موفق؛ صنعتگرانی سر شناس ٬ پزشکان و مهندسان با دانش ؛ شاعران و هنرمندان نام آشنا و ... پرورش میدهد.
حتی در خود حوزه ورزش هم به خودی خود در رشته های والیبال؛ فوتبال؛ دوچرخه سواری؛ تکواندو و ... زبان زد است و بع راحتی میتوان استعداد های مختلفی را از کوچه پس کوچه های این شهر در تمام این موارد پیدا کرد.
اما خاکش کُشتی گیر خیز نیست
کُشتی ورزش محبوبی در این خاک نیست. بجز چند نمونه محدود و انگشت شمار کسی به عنوان کشتی گیر از این شهر و دیار پرورش نیافته. چرا که عموماً این ورزش در میان علایق جوانان تبریزی هم نیست.
تلاش شهرداری تبریز برای رونق کشتی
ولی در سالهای اخیر شهرداری تبریز تلاش بسیاری برای حمایت از ورزش کشتی تبریز داشت که البته بخش عظیمی از این تلاش حاصل تصمیم های یک عضو شورای شهر تبریز بود. تلاش و هزینه ای که به صورت خیلی کمتر در جایی دیگر نظیر دوچرخه سواری یا تکواندو خیلی بهتر و بیشتر جواب میداد.
واقع بینانه نگاه کنیم
هرچند که کُشتی ورزش اول کشور است و سال هاست که در عرصه بینالمللی حرفی برای کفتن داریم اما برای مثال اکثر مدال های طلای جهانی ایران حاصل مدال اوری جویباری هاست. شهرستانی کوچک و پر از گوش شکسته که پسرانش همیشه سودای مدال طلای کشتی را دارند.
مثالی در عرصه ورزش است که نفر اول کشتی جویبار بلقوه نفر اول جهان محسوب میشود. اماا چنین حرفی را نمیتوانیم در تبریز بگوییم.
زنوزی و یک تلاش دیگر برای کُشتی
در اخرین اخبار محمد رضا زنوزی نیز قصد تیمداری در ورزش کُشتی را داشت البته که هنوز به سرانجام نرسیده. یک تیم داری که احتمال به خاطر نام و برند تراکتور به سرعت محبوب خواهد شد. اما مثل روز روشن است که بعد از مدتی برای قهرمان شدن لاجرم تیم. کُشتی تراکتور میزبان مازنی ها خواهد بود. پس بهتر است چنین انرژی و پولی برای تیمداری در عرصه های که تجربه مدال آوری المپیک را توسط تبریزی ها داشته اند صرف شود.
هرکسی را بحر کاری ساختند
ناجوان مردانه است که بخواهیم یک ماهی را برای توانایی راه رفتن قضاوت کنیم. پس بهتر است روی استعداد شنای ماهی ها بیشتر تمرکز کنیم تا راه رفتن.
ساخت یک پلتفرم کسب و کار یا احیای تیم دوچرخه سواری آذربایجان ؛ سر و سامان دادن به بنیاد شهریار ؛ جذب سرمایه در تکواندو راه هایب هستند که خیلی ببشتر و بهتر در تبریز جوابگو هستند تا کُشتی.
پس بهتر است دست از سر تشک طلایی برداریم و بیشتر روی دارایی های خود تمرکز کنیم تا نداشته هایمان.
حالا یک سئوال ؛ با توجه به ظرفیتهای موجود تبریز، آیا سرمایهگذاری سنگین روی کشتی، بهترین استفاده از منابع محدود ورزشی شهر است؟
نظرات (0)