ورزش آذربایجان- بازی شباب الاهلی و تراکتور دلایل زیادی برای جذابیت دارد. بخشی از این دلایل، اهمیت بالای نتیجه برای سرنوشت صعود دو تیم و بخش دیگری، حس انتقامگیری تیتیهاست.
یک مساوی؛ یک باخت
مُهر پیروزی در جدالهای دو تیم تا به حال مقابل نام تراکتور نخورده و البته پس از یک مساوی و یک شکست، حالا نوبت پیروزی است که سهم تراکتور شود.
جواد نکونام میتواند کار نیمهتمام اسکوچیچ را این بار تمام کند.
دو بازی؛ دو اخراجی
تراکتور در هر دو بازی که مقابل شباب الاهلی در آسیا انجام داده، نتوانسته با یازده بازیکن کار را به پایان برساند و در هر دو بازی، دهنفره بازی را به اتمام رسانده است. در بازی اول، این دوماگوی دروژدک بود که اخراج شد و در بازی دوم، اخراج علیرضا بیرانوند ضربه سهمگینی به تراکتور وارد کرد.
برای نکونام؛ برای کاپیتان
در روزگاری که تمام دوربینها برای حاشیهسازی روی تراکتور زوم کردهاند، بهترین راه برای نشان دادن حقانیت صدرنشینی، نه در لیگ داخلی، بلکه درخشش در سطح قاره است؛ تا تراکتور نشان دهد لایق و شایسته رتبه اول است.
برای شادی این مردم شریف
اما فاکتوری بالاتر از هر عدد و آماری، شادی دل مردم است که باید در اولویت باشد. مردمی که زیر بار این فشار اقتصادی، قیمت دلار و طلا و هزار چیز دیگر را برای نود دقیقه فراموش میکنند؛ مردمی که شاید… که اما… که ای کاش توپی گل شود و تیمشان پیروز باشد تا چند صباحی شاد باشند.
نظرات (0)