تراکتور در بن‌بست رسانه‌های رنگی

ورزش آذربایجان - سال‌هاست که فوتبال ایران از دو قطبی بودن فاصله گرفته، اما رسانه‌های ورزشی هنوز در رؤیای شیرین سال‌هایی سپری می‌کنند که فوتبال در پایتخت خلاصه می‌شد.

اصل اول هر رسانه‌ای در هر کجای دنیا، بی‌طرفی است؛ اما گویا فوتبال ایران با همه جای دنیا فرق دارد؛ جایی که یک تیم به دلایلی نامعلوم، به سوژه کینه ورزی رسانه هایی بدل شده که دم از عدالت می زنند. تیمی که هر آن چه به نفعش باشد، کمرنگ و هر آن چه به ضررش باشد، صد برابر پرنگ تر نوشته می شود.

رسانه های به اصطلاح ملی، طی سال های اخیر از حرکت ریز و پشت پرده، وارد فاز جدیدی شدند و بی محابا و بدون ابا، به گونه ای رفتار می کنند که گویا تراکتور از یک سزمین دیگر وارد لیگ برتر شده است؛ رسانه‌هایی که به خاطر کاپیتان سابق یک تیم، از فحاشی آن شخص حمایت می‌کنند و علیه تراکتور قلم می‌زنند، روی یک آهنگ و شعار «امید باید برقصه» بوق می‌گذارند تا حقیقت را بزرگتر از آنی که هست جلوه دهند.

تصمیم درست داور را تأیید می‌کنند و بعد دنبال هزار بند و تبصره می‌گردند تا حق را از تراکتور بگیرند. شبانه ویس تقطیع شده از رختکن پخش می‌کنند و چشمشان را روی اتفاقات بزرگتر می‌بندند.

خطاب به این رسانه ها باید گفت که دیگر حنای این کارهایتان رنگی ندارد؛ صدای حقیقت خیلی بلندتر از ابر بلندگوهای شماست. اما ما نیز یادمان نمی‌رود؛ ما از همان روزی که شروع به مسخره کردن ما کردید، یاد گرفتیم که آب در آسیاب شما نریزیم. ما صبوریم و قدرتمند... حتی اگر یک نفر باشیم، بلدیم با لشگر ناجوانمرد شما مقابله کنیم؛ همین چند سال پیش را مرور کنید، متوجه منظورمان خواهید شد!