ورزش آذربایجان - دیگر برای کسی پنهان نیست که در سالهای گذشته، مظلومترین هواداران و بازیکنان در لیگ برتر فوتبال ایران، تراکتوریها بودند؛ تیمی که به کرات در استادیومهای مختلف شاهد توهینها و رکیکترین فحشها بوده است. اما تیتیها نشان دادند جواب بدی همیشه با بدی نیست؛ آنها آن چیزی را که برای خود نمیپسندیدند، برای دیگری نیز نپسندیدند.
شب گذشته خیلیها دوربینهایشان را روی هواداران تراکتور زوم کرده بودند تا شاید بتوانند از یادگار امام صحنههای زشت شکار کنند؛ چراکه یکی از منفورترین چهرهها برای آنها دوباره به تبریز بازگشته بود. اما واکنش تیتیها به عالیشاه چیزی جز «امید باید برقصه» و چند سوت نبود؛ چیزی که دیگر لاجرم فوتبال است و تیتیها هم نشان دادند که حافظهشان آنقدرها هم ضعیف نیست.
اما امروز در یادگار امام نه خبری از پرت کردن بطری آب بود و نه توهینهای ناموسی؛ بلکه یادگار امام یکصدا شد و هواداران، بهصورت همگانی، شعار اصلی باشگاه را سر دادند:
«ادب، شرف شعاریمیز؛ تراختور افتیخاریمیز»
و چه جلوه و طنینی بهتر از این شعار؟
و چه افتخاری بالاتر از تراکتوری بودن؟
تیتیها و تیمشان حالا در صدر جدول رقابتها قرار دارند و از سوی دیگر، کاپ اخلاق را نیز صاحب شدهاند.
بازی گلگهر و تراکتور، دیکته درس هواداری برای فوتبال ایران بود؛ دیکتهای که خیلیها باید از روی آن مشق بنویسند.
و شما برای ما بگویید؛ چقدر باکلاس است تراکتوری بودن؟
✏️ امیر کوزهدوست
نظرات (0)