تراکتور و داستان مازنی‌های محبوبش

ورزش آذربایجان- خالی از تعارف و به گواه آمار، به یقین می‌توان گفت استان مازندران یکی از قطب‌های اصلی ورزش ایران است. استانی که جویبار را در خود جای داده؛ جایی که در تمام کوچه‌هایش می‌توان حداقل یک گوش شکسته با یک مدال جهانی کشتی آزاد را پیدا کرد. و در سوی دیگر، یکی از ارکان اصلی بسکتبال ایران، تیم کاله، از همین خطه برخاسته است. و در فوتبال نیز، این استان بسیار بسیار بازیکن به تیم ملی ایران راهی کرده است.

تیم تراکتور نیز همواره خاطرات خوبی را از بازیکنان مازنی خود داشته است؛ از محمد عباس‌زاده گرفته تا شجاع خلیل‌زاده.

عباس‌زاده؛ شاه شاهی دادا!

اسطوره تیم نساجی مازندران، هم خاطرات خوبی را برای تی‌تی‌ها ساخت و هم روزگار خوشی را در تبریز سپری کرد. عباس‌زاده آنقدر خوب و با غیرت برای تراکتور بازی کرد که شعار معروف سکوهای وطنی را در یادگار امام (ره) نیز تجربه کرد تا در تبریز احساس غریبی نکند. در روزگار حضور عباس‌زاده، تی‌تی‌ها منتظر شادی پس از گل شماره سی و سه محبوبشان با رقص "دوروم" بودند تا شاهد پیوند فرهنگی دو استان ایران باشیم.

شجاع خلیل‌زاده؛ کاپیتان جنگی ما!

خلیل‌زاده یکی دیگر از مازندرانی‌های تیم تراکتور است که تجربه بستن بازوبند کاپیتانی در این تیم را دارد. کاپیتان محبوب این روزهای تی‌تی‌ها نیز اهل مازندران است و یار جنگی و فراموش‌نشدنی تی‌تی‌ها خواهد بود؛ چرا که او برای اولین بار در این تیم جام قهرمانی را بالای سر برده است.

دانیال اسماعیل‌فر؛ سربازی اهل ساری

دفاع راست خستگی‌ناپذیر تراکتور نیز از دیار سبز ایران است؛ اسماعیل‌فر نیز اهل ساری و با تیم پیام صنعت این شهر بود که اولین بار به فوتبال حرفه‌ای ورود کرد و سپس مسیر موفقیت را طی نمود تا با تراکتور، صاحب پیراهن تیم ملی شود.

رزاق‌پور و آقاجان‌پور؛ ست‌های کنی دوتایی پلنگی ره دپوشی

زمانی، چپ و راست تراکتور در گرو مازندرانی‌ها بود و این ابوالفضل رزاق‌پور در دفاع چپ و محمد آقاجان‌پور در دفاع راست، همزمان در این تیم بازی می‌کردند. با وجود بازیکنانی چون محمد عباس‌زاده و مهدی عبدی، نسخه تراکتور در دوران خمز، "مازنی‌ترین" نسخه تراکتور محسوب می‌شد.

میثم تیموری؛ برار ابدی دارنی اصالت!

با یک انتخاب شخصی، تیموری در میان گزینه‌های قبلی، شیرین‌ترین لهجه را صاحب بود و خلق و خوی مازندرانی‌اش در بازی کردنش هم مشخص بود. همان قدر جنگی، به اندازه کشتی جویبار و همان قدر تیز و سرعتی، مثل یک پلنگ.

دیگر گزینه‌هایی هم بودند که می‌توانستند در این لیست جای بگیرند

گزینه‌های خوب و بدی مثل محسن بنگر و مهدی عبدی یا امید عالیشاه. اما در این لیست، از کسانی نام بردیم که تی‌تی‌ها خاطرات خوشی با آن‌ها داشتند و در فوتبال ایران سطح قابل قبولی را تجربه کرده بودند.