مهمان مهربان؛ درد بی درمان!

یادداشت سردبیر/ ورزش آذربایجان؛ تراکتور در شبی که پرسپولیس و سپاهان هر دو امتیاز از دست دادند، در خانه مغلوب شمس آذر قزوین شد. دراگان اسکوچیچ و شاگردانش خوش شانس بودند که این نتیجه عجیب مقابل حریف قعرجدولی به از دست رفتن صدر نیانجامید. هر چند آنها باید حسابی خود را بابت استفاده نکردن از موقعیت ایجاد فاصله با تعقیب کنندگانشان سرزنش کنند. و البته فکری هم به حال معضلی مهم کنند که دیگر زمان جواب دادن به آن فرا رسیده است. شعار عیبی یوخ دیشب لذت بخش بود اما قطعا تاریخ انقضایی هم خواهد داشت.

دراگان اسکوچیچ شب گذشته بعد از شکست مقابل شمس آذر خود را مقصر باخت معرفی کرد و مثل همیشه پشت شاگردانش ایستاد. او از آنالیز و عملکرد فنی تیمش هم دفاع کرد اما بازهم جوابی برای این که چرا تیمش چهار شکست در خانه متحمل شده نداشت. او مثل همیشه خیلی سرسری از این سوال گذشت و آن را غیرطبیعی ندانست. اما آیا واقعا غیرطبیعی نیست که در طول 13 هفته تیمی که برای قهرمانی اسب خود را زین کرده، متحمل 4 شکست شود و اتفاقا هر 4 شکست هم در خانه رقم خورده باشد؟

اسکوچیچ در پایان نشست خبری شب گذشته اش بعد از مطلع شدن از نتیجه بازی سپاهان، با اعتماد به نفس از در صدر ماندن تیمش گفت اما قطعا حفظ صدر در طول فصل با این روند امکان پذیر نخواهد بود. با هر منطق و معیاری که بسنجیم، 4 شکست خانگی برای تیمی چون تراکتور که حریفانش بابت جو ورزشگاه و هواداران، از نظر روحی کلی تحلیل می روند، منطقی نیست. حتما یک جای کار می لنگد آقای اسکوچیچ. 

وظیفه خبرنگاران پرسیدن این سوال به طور مدام است اما قطعا وظیفه شما ارائه همان پاسخ تکراری همیشگی نیست. وقتی تیم با چنین مشکل بدیهی و مبرهنی مواجه می شود، این سرمربی تیم است که باید کلید ریشه یابی را زده و ذره بین به دست شود. عدم تسلط به چنین شرایطی در مسیر قهرمانی مخرب و منتج به نتایج تلخی می شود که تاریخ در دل خود کم از آنها ندارد. 

تراکتور امسال نزدیک ترین به قهرمانی است؛ این را از هر هواداری که بپرسید می گوید. پس قدر تیم و شرایط را بدانیم و بیشتر حواسمان به همه چیز باشد. امیدواریم بعد از 4 شکست حداقل در خلوت خودتان آقای اسکوچیچ به این نتیجه رسیده باشید که قطعا چنین شرایطی طبیعی نیست و در راستای حل آن قدم بردارید؛ شاید خدای فوتبال دیگر چنین گیلاس روی کیکی برایتان نداشته باشد، پس قدرش را بدانید تا آخر کار نه شما حسرت بخورد و نه ما.

سعید عبدی