اکبر، بهانه‌ای برای لعنت فرستادن به ورزش!

به گزارش ورزش آذربایجان، قهرمان داستان ما پهلوانی از دیار ماکو و اصالتا مرندی است که از سال ۱۳۸۲ بر بستر بیماری است. نامش اکبر است و از همان اوان کودکی چنان شیفته ی کشتی می شود که روز و شب هایش با تشک و رقابت های این ورزش تاریخی گره می خورد. عشق اکبر به کشتی موجب آن می شود که با اصرار و پافشاری خویش خانواده را مجبور به مهاجرت به تهران جهت شرکت در تمرینات سطوح بالا در پایتخت می کند.

اما چرخ گردون بر مراد اکبر قلی زاده نمی رود و این پهلوان دیار داش ماکو در غربت، در مسابقات کشتی انتخابی استان تهران از ناحیه گردن و نخاع آسیب می بیند. پس از آسیب و انتقال به مرکز درمانی و در حین عمل جراحی قلبش برای لحظاتی از حرکت بازمی ایستد و منجر به آسیب مغزی و اختلال در تکلم وی نیز می شود.

حال که ۲۱ سال از آن روزهای سخت می گذرد باری دیگر آن زخم کهنه سر وا می کند و منجر به عفونت در ناحیه ی مغزی شده و برای چندمین بار اکبر را روانه ی بیمارستان می کند تا خانواده اش وی را به تیغ جراحان بسپارند.

مادرش که اسوه ی صبر و عشق به فرزند است لب به گلایه می گشاید و می گوید: «پس از آن سانحه چراغ روشنایی خانه مان به سمت تاریکی رفت و آنچه ما را بیش از پیش رنجاند، عدم توجه مسئولین به اکبر بود. فقط در این میان یکی از مربیان کشتی تهران، آقای علی بازیار با این که مربی اکبر هم نبود از همان ابتدا داوطلبانه به یاری مان شتافت و پس از آن دیگر هیچ کسی سراغی از ما نگرفت. »

ورزش و حوادث مربوط به آن بخش جدایی ناپذیر این مقوله ی اجتماعی است، اما آیا پس از صرف آن همه هزینه های گزاف جهت تبلیغ ورزش و فراخوان ها، خانواده ها می توانند با خیالی دنج فرزندان خویش را در چنین شرایطی راهی ورزش قهرمانی نمایند؟

حال اکبر قلی زاده مهمان تبریز است و در بیمارستان امام رضا (ع) تبریز زیر تیغ جراحی رفته و بستری شده است. بنا به گفته ی مادر اکبر تاکنون تنها با رایزنی علی بازیار، به جز دو نفر از هیئت کشتی استان آذربایجان شرقی و تماس تلفنی پژمان درستکار برای گفت و گو با اکبر، هیچ کسی سراغی از آن ها نگرفته است. این در حالی است که رئیس هیئت کشتی استان آذربایجان‌شرقی با حضور خویش در کابینه ی دولت و از سویی به دلیل تجربه ی پزشکی اش می تواند کمک شایانی به اکبر کند.

واژه ی پهلوانی از دیرباز از ورزش کشتی نام گرفته اما گویا بسیاری از پهلوانان راه و رسم پهلوانی را از یاد برده اند، افرادی که می توانند ثابت کنند تنها نام پهلوان و قهرمان را با خود یدک نمی کشند بلکه  در عمل و کردار نیز مرام و معرفت پهلوانی را دارا هستند، حال این گوی و این میدان ...